سوی فرشته

با من ودل به سرابیشه مقصود نشست

ای که از خلوت ما بی خبری

تو چه دانی که چه تقدیر نوشت

آن شب سرد و سیه یادت هست؟

که که را روی لبم جای گرفت

ترسم از آن سحر مست و خراب

از صبوحی که تو در جامم کشت

رو ولیکن دگر از عشق مگو

که  وحید از صف رندان گذشت